Przejdź do zawartości

SN 1006

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
SN 1006
Ilustracja
Zdjęcie pozostałości supernowej w zakresie promieniowania X (Teleskop kosmiczny Chandra)
Data odkrycia

30 kwietnia 1006

Dane obserwacyjne (J2000)
Typ supernowej

II

Galaktyka

Droga Mleczna

Gwiazdozbiór

Wilk

Rektascensja

15h 02m 48,4s

Deklinacja

-41° 54′ 42″

Odległość

ok. 7 tys. ly (2,15 kpc)

Największa jasność

-9m ±1m

Charakterystyka fizyczna

SN 1006 – najjaśniejsza zarejestrowana w historii supernowa. Rozbłysła w gwiazdozbiorze Wilka najprawdopodobniej 30 kwietnia 1006.

Według średniowiecznych obserwatorów (głównie astrologów) z Europy, Chin, Japonii, Egiptu i Iraku znajdowała się na granicy gwiazdozbioru Centaura, w pobliżu gwiazdy beta Lupi. Jej położenie ustalono na podstawie odkrytej w latach 60. XX wieku pozostałości po supernowej.

Miała kolor żółty. Najprawdopodobniej była widoczna przez około rok, co wskazuje, że była ona supernową typu II. Miała jasność około -9m, była więc widoczna nawet w dzień.

W 2009 japońscy naukowcy prawdopodobnie odkryli ślady pozostawione przez wybuch w rdzeniu lodowym z Antarktyki[1][2].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]